Even gevoelens uiten

Alles wat je te bespreken hebt over je biseksuele identiteit en je coming out, en wat niet onder seks of relaties valt.

Even gevoelens uiten

Berichtdoor Lizet_song » wo 07 feb 2018, 00:15

Hoi mensen,

Ik moet me toch even hier uiten. Ook omdat ik merk dat het een lastig onderwerp is voor mensen.

De laatste tijd struikel ik steeds meer over hoe ik me voel.
De verlangens voor vrouwen zijn op dit moment zeer hoog en voel me soms echt gepikeerd over het feit dat ik dit nog niet kan doen wegens lichamelijke klachten.
Soms wordt ik er echt zeer verdrietig van! vooral wanneer je een heftige periode voelt van het biseksueel zijn.
Daarnaast heb ik ook gevoelens over dat ik me heel mannelijk voel en daardoor ook mij mannelijk wil gedragen en kleden.
Voel me maar eigenlijk heel weinig vrouw en altijd meer Man/vrouw. ik merk dat je hier nog weinig steun in kan krijgen.
Wat ook nieuw voor me is dat ik niet tegen een driehoeksverhouding ben. Opensta voor trio's desnoods als mijn partner daar de behoefte aan heeft.
Dit is voor mij erg nieuw omdat ik vroeger als tiener eigenlijk altijd zei: trouw aan 1 partner. Nu ik ben uitgekomen voor dat ik op mannen en vrouwen val komen er ineens
veel meer dingen naar boven. Het is soms zo verwarrend. Maar anderzijds ook zo spannend.

Ik geef jullie ook nog even wat mee:

Wees jezelf,
zoals je bent
Want jij bent mooi,
als jij jezelf kan zijn
Want dan ben jij,
zoals je bent
Een mooi mens
Dat ben jij.
Avatar gebruiker
Lizet_song
 
Berichten: 40
Geregistreerd: di 17 jan 2017, 18:19
Woonplaats: Overijssel

Re: Even gevoelens uiten

Berichtdoor bicase » wo 07 feb 2018, 08:15

Dag Lizet,

Ik ga hier even in stukken op reageren.

Wat ook nieuw voor me is dat ik niet tegen een driehoeksverhouding ben. Opensta voor trio's desnoods als mijn partner daar de behoefte aan heeft.
Dit is voor mij erg nieuw omdat ik vroeger als tiener eigenlijk altijd zei: trouw aan 1 partner. Nu ik ben uitgekomen voor dat ik op mannen en vrouwen val komen er ineens
veel meer dingen naar boven.


Puberteit en adolescentie. We weten ondertussen dat het menselijke brein tot ongeveer 23 jaar in ontwikkeling is. Het is dan ook normaal dat je op je 15, 16 , 17 jaar nog erg zwart-wit denkt, pas later in je leven leer je meer grijs denken. Harde en duidelijke standpunten zijn eigen aan pubers en adolescenten, daarna leer je genuanceerd denken. Die nuance verdwijnt weer langzaam naarmate je ouder wordt. Bejaarden hebben namelijk de neiging om terug meer vastgeroest te geraken ook op psychisch vlak. Kortom wat je hier beschrijft is eigenlijk de normale gang van het leven maar dan gekoppeld aan een ervaring die er niet voor iedereen is.

Over die dingen die naar boven komen. Nieuwe gebeurtenissen brengen nieuwe gevoelens mee, ik denk dat hier niemand op deze site zit, die zich niet geconfronteerd zag met een lading aan emoties toen hij of zij erachter kwam dat ze biseksueel waren.

De laatste tijd struikel ik steeds meer over hoe ik me voel.
De verlangens voor vrouwen zijn op dit moment zeer hoog en voel me soms echt gepikeerd over het feit dat ik dit nog niet kan doen wegens lichamelijke klachten.
Soms wordt ik er echt zeer verdrietig van! vooral wanneer je een heftige periode voelt van het biseksueel zijn.


Ik weet niet hoe het is om een vurig verlangen niet te kunnen vervullen omdat er een fysieke klacht is, nog niet, mijn tijd zal wel komen. Ik kan mij wel voorstellen hoe frustrerend dit moet zijn, ik weet niet of voor jou tussenoplossingen mogelijk zijn? Ik bedoel daarmee knuffelen in plaats van iets vaginaal of oraal doen? Of iets dat ten dele je behoefte bevredigt? Ik probeer maar mee na te denken. Ik begrijp dat dit je verdrietig maakt, tenslotte willen de meeste mensen en ik denk ook diegene waar contact moeilijker voor loopt, geborgenheid bij een persoon die hen begrijpt. Ik zou je dus aanraden om jouw doel hier in haalbare tussendoelen op te splitsen die wel haalbaar zijn, zodat je tenminste voorruitgang merkt.

Het op en neer gaan van biseksuele gevoelens is dan weer heel herkenbaar. De ene keer heb ik ook meer nood aan mannen dan de andere keer. Uit de contacten met andere biseksuelen heb ik geleerd dat dit regelmatig het geval is.

Daarnaast heb ik ook gevoelens over dat ik me heel mannelijk voel en daardoor ook mij mannelijk wil gedragen en kleden.
Voel me maar eigenlijk heel weinig vrouw en altijd meer Man/vrouw. ik merk dat je hier nog weinig steun in kan krijgen.


Waar zou je wel steun kunnen krijgen? Misschien is hier een praatgroep een oplossing? Alles ineens veranderen is niet echt haalbaar, ook anderen om je heen hebben tijd nodig voor verandering, maar dat wil niet zeggen dat jij met je gevoelens geïsoleerd moet achterblijven. Voor mij persoonlijk ik heb wel vrouwelijke trekken, maar ik voel mij toch een man. Als je je meer man voelt dan vrouw moet je misschien die kant eens gaan exploreren, misschien ben je wel een transgender. Ik kan dit niet voor je uitmaken en dit wil ook niet zeggen dat het voor jou een noodzaak is om man te worden, maar ik raad je aan om dit onder begeleiding en mensen die het thema zeer goed kennen uit te zoeken.

Uit heel je verhaal merk ik dat je met een aantal dingen worstelt. Vergeet vooral niet dat we allemaal zoekende mensen zijn en dat worstelen met het leven en jezelf gewoon ook deel uitmaken van het leven. Je lijkt mij een leuke meid, met heel wat pit om gedurfde vragen uit te spreken. Ik kan je alleen maar aanraden om op tijd je hart te luchten en je netwerk met mensen verder uit te bouwen.

Ik wens je het allerbeste,

Bicase
Wat zou de wereld zijn zonder bi's ...
bicase
 
Berichten: 42
Geregistreerd: zo 21 jan 2018, 21:57

Re: Even gevoelens uiten

Berichtdoor Lizet_song » vr 09 feb 2018, 13:06

Hoi Bicase,

Bedankt voor je reactie. Fijn dat je meedenkt.

Het knuffelen zou inderdaad een fijne eerste stap zijn. Ik denk ook sowieso dat ik mild moet beginnen i.p.v gelijk iets vaginaals. Het is wel spannend die eerste stap(heb nog geen ervaring)
Wat je ook zegt, alles is ook niet in 1 keer haalbaar en ik denk ook niet dat ik dat zou moeten willen.

Het is wel zo dat ik me heel veel man voel. Maar niet zo ver dat ik een transformatie wil ondergaan.
Dat betreft is het echt een innerlijke gevoel maar ben ik wel tevreden over het gewoon "vrouw zijn"
Dit is dus inderdaad wat ik wel wil onderzoeken.

Groetjes!
Avatar gebruiker
Lizet_song
 
Berichten: 40
Geregistreerd: di 17 jan 2017, 18:19
Woonplaats: Overijssel


Keer terug naar Algemeen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron