1 moment, 1 blik

Alles wat je te bespreken hebt over je biseksuele identiteit en je coming out, en wat niet onder seks of relaties valt.

1 moment, 1 blik

Berichtdoor MsDeevy » wo 31 aug 2011, 11:08

Ken je imagine me and you? Dat lijkt Heel Veel op wat ik meegemaakt heb. 2,5 jaar geleden begon ik te werken op een firma. De eerste persoon die me de weg wees was een fantastische vrouw. Sinds toen zijn we collega's maar merkte heel snel dat we erg goed met mekaar overweg konden. Ik ben getrouwd en heb 2 kindjes dus ik ging er zeker niets achter zoeken. Zij is lesbienne en had vaker korte relaties. Op een moment kwam er een meisje bij ons werken en mijn collegatje plaagde haar waar ik bij was. Toen ze weg waren merkte ik hoe erg dat ik dat vond en nog niet wou stilstaan bij het feit dat ze haar Mss leuker vond... Ik heb dat langs mijn neus weg gevraagd aan haar en ze stelde me gerust. Dat was mijn bessef van mijn gevoelens voor haar. Elke dag werden ze sterker tot ik vorig jaar het vertelde tegen mijn man. We waren erg ongelukkig (of ik toch al) en ik huilde elke dag en vroeg hem om te stoppen met liegen want dat is een zwaar probleem voor hem. Toen ik hem vertelde over de gevoelens zei hij dat ik het haar moest vertellen. Wat ik uiteindelijk gedaan heb. Ik zei haar dat ik vermoed dat ik ook op een vrouw kon vallen. Ze legde de link niet en stelde voor samen eens uit te gaan en dan verder te praten. Dat deden we de dag erop. Na een hele avond en nacht te lachen en te praten, heb ik haar gezoend. Dat was zo speciaal en warm. Zacht lief en spannend. Tegelijk. Mijn ingewanden draaiden alle kanten op.
We hebben de 2 dagen erop veel gemaild maar ze wou niet antwoorden op mijn vraag wat ze voelde bij onze kus. Eindelijk antwoordde ze: de puzzelstukjes vielen in mekaar

2 dagen later dumpte ze me aan het bushokje want ik ben getrouwd en heb kids. Ik kon haar zo niet gelukkig maken. Ik ging uit mijn dak en diezelfde dag besprak ik met mijn man om uit elkaar te gaan. Hij wou in het huis blijven dus ik moest met de kids in een caravan trekken.
Maanden waren hel. Ik zag mijn man achteruit gaan en Mijn vriendin vertrok naar Amerika voor 2 weken.
Toen mijn man uit ons huis gegooid werd, had hij geen onderdak en mocht hij bij mijn inmiddels nieuw huisje, terug intrekken. Ik kan niemand aan hun lot overlaten als ze in mijn hart zitten.

Maar wat nu? Mijn man denkt alleen maar aan zichzelf en alles wat hij wilt. Of ik nu pijn heb, verdriet, eender wat hij is vriendelijk maar verzorgd me niet.
Toch zie ik hem graag, toch we zijn geen beste vrienden, hij windt me niet gemakkelijk op en doet niets voor me zomaar
Maar mijn vriendin, die kan dat in een oogwenk. Ik ben nog steeds beste vrienden met haar maar We zijn ook veel meer dan dat.
Laatste tijd denk ik meer van goh ik ga nooit met haar kunnen trouwen of samenwonen in deze situatie...
Ik zit in deze situatie omdat ik het idee van de papa voor de kids niet kan afschudden.

Wat moet of zou ik nu doen?
X
MsDeevy
 
Berichten: 18
Geregistreerd: di 16 aug 2011, 15:56

Keer terug naar Algemeen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten

cron