Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu?

Alles wat met seks en biseksualiteit te maken heeft

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor bert100 » za 21 maart 2015, 17:17

Luuk,
Heel herkenbaar:
Luuk schreef:
. Misschien dat dan ook de rollercoaster van verwarring, schaamte en verlangen tot rust komt :roll: :oops: Want dat voelt als een blok aan het been..

Het voelt niet "verkeerd" (vies/onnatuurlijk/..) ofzo na een orgasme op een jongen-jongen pijpfantasie, maar toch merk ik schaamte. En dat brengt me in verwarring.

en dus maar al te normaal.
Het is del van het aanvaardingsproces en de bewustwording dat dit zeker niet onnatuurlijk is of vies, allemaal (voor)oordelen waarvan we geïndoctrineerd worden.
Bedenk dat het feit dat je geniet van 'een jongen-jongen fantasie' wil zeggen dat dit in je natuur ligt. Evenals in de mijne. Wat in je natuur ligt is evident, vanzelfsprekend en juist. De schaamte is er enkel omdat anderen dit beoordelen als 'verkeerd'. Je schaamt je toch ook niet omdat je man bent, of omdat je groot of klein bent: dat kies je niet dat is je natuur en daar ga je mee door het leven.
bert100
 
Berichten: 232
Geregistreerd: ma 13 aug 2012, 16:09

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor Luuk » vr 24 apr 2015, 19:18

Bedenk dat het feit dat je geniet van 'een jongen-jongen fantasie' wil zeggen dat dit in je natuur ligt. Evenals in de mijne. Wat in je natuur ligt is evident, vanzelfsprekend en juist.

Daar ben ik het ook zeker mee eens. Rationeel kan ik dat plaatsen maar als ik op mijn gevoel af ga is het nog steeds een rollercoaster.. :oops:

Ik heb vorige week eens gepraat met iemand waarvan ik weet dat die in de GGZ werkt en dat was wel fijn. Hij heeft me een beetje meer op weg geholpen met stilstaan bij mijn bi-gevoelens. O.a. wat me aantrekt in zowel meiden als jongens, waarom dat zo goed voelt en dat jongens/piemels nou eenmaal ook gewoon interessant kunnen zijn voor enkel seks zonder verdere "relationele" verbondenheid. Dat ook seksueel plezier willen ervaren met dezelfde lichamen (samen geven en krijgen) net zo mooi is als met verschillende lichamen. Dat heeft me behoorlijk geraakt. Hij kent iemand die seksuologie gestudeerd heeft dus misschien zijn er meer mogelijkheden :) M'n gevoelens zijn iig nog steeds heftig aanwezig.
What is essential? Is it visible to the eye?
Avatar gebruiker
Luuk
 
Berichten: 213
Geregistreerd: wo 15 jan 2014, 00:04
Woonplaats: Far away from nowhere

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor Droppie » za 25 apr 2015, 15:13

Ik ben nooit zo kapot van 'het ligt in je natuur' argumenten. Dat geldt zowel voor de gebruikelijke evolutionaire onzin (zoals 'jagers' en 'verzorgers' en voortplantingsflauwekul) als op individueel niveau. Mijn ervaring (dus ik pretendeer geen algemene strekking) is dat voorkeuren en keuzes veranderen onder invloed van de eigen psyche en de omgeving. Dat zou betekenen dat een 'natuurlijke' voorkeur niet of nauwelijks aanwezig is.
Droppie
 
Berichten: 54
Geregistreerd: di 04 nov 2014, 18:18
Woonplaats: Randstad

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor Luuk » zo 26 apr 2015, 14:07

Psyche en omgeving spelen ook mee in de keuzes en voorkeuren. Echter denk ik wel dat er ook iets "ingebakken" zit in mensen. Anders zou de procentuele verdeling tussen hetero/homo/bi wel dichter bij elkaar liggen gok ik. Ik heb zo het idee dat je kinderen in de opvoeding bijvoorbeeld moeilijk homo of bi kan "maken" (voor het gemak aangenomen dat je voor hetero niets hoeft te doen). Dat geaardheid dus een gevoelskwestie is voor ieder voor zich en in die zin moeilijk "extern" te sturen. Je kunt kinderen in de opvoeding wel altijd meegegeven dat Jongen+Jongen en Meisje+Meisje ook gewoon kan (zoals ik van mijn ouders heb gehad) en niet iets is om iemand mee te pesten of jezelf voor te schamen. Je kunt ze ook aanleren dat het onnatuurlijk vies gedrag is maar dat zal een kind met homogevoelens niet meer hetero maken. Die krijgt er in dat geval alleen maar een heel naar zelfbeeld van.. :evil:

Het was de omgeving (eerste post) die bij mij bi-gevoelens opriep. Dus in die zin klopt de omgevingsfactor wel. Echter vraag ik me nog steeds af wat er gebeurd zou zijn als ik dat nooit meegemaakt had..:?: Was het er later dan alsnog uitgekomen?
En van de andere kant, ik had ook na die jongens bezig gezien te hebben walgend weg kunnen lopen en denken "wat een vieze zieke perverselingen".. Maar dat gebeurde dus niet. Het riep juist sterke gevoelens op. Of dat dan mijn psyche was..:?: Ik ben in ieder geval altijd al ruimdenkend geweest en zie dat als een verrijking van mijn leven.

Bottom line, een combinatie van natuur en factoren is heel aannemelijk ja ;)
What is essential? Is it visible to the eye?
Avatar gebruiker
Luuk
 
Berichten: 213
Geregistreerd: wo 15 jan 2014, 00:04
Woonplaats: Far away from nowhere

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor bert100 » ma 27 apr 2015, 18:54

Luuk schreef:
Bottom line, een combinatie van natuur en factoren is heel aannemelijk ja ;)


zo denk ik er ook over

Je bi of homo interesse zit in je voorgeprogrammeerd
maar wordt geactiveerd door je omgeving waardoor je je ervan bewust wordt
ikzelf groeide op in een omgeving waar interesse hebben in iemand van hetzelfde geslacht direct het label 'homo' werd opgekleefd
vandaar dat de aanvaarding van deze bewustwording moeizaam verliep
bert100
 
Berichten: 232
Geregistreerd: ma 13 aug 2012, 16:09

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor outintheworld » do 21 mei 2015, 20:31

Voorgeprogrammeerd is het ja.. Hier een paar google titels:
Gay Men, Straight Women Have Similar Brains
Gay brains structured like those of the opposite sex

Volgens mij werd er in Amerika zelfs gekeken wanneer er sprake van opwinding was (wanneer plaatjes tijdens een scan werden getoond). Undeniable...
Avatar gebruiker
outintheworld
 
Berichten: 21
Geregistreerd: ma 18 mei 2015, 09:52
Woonplaats: Eindhoven

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor Luuk » vr 04 sep 2015, 01:23

Het is alweer bijna een jaar geleden sinds ik hier voor het eerst mijn verhaal deed.

M'n bi-gevoelens kunnen nog steeds behoorlijk overweldigend zijn. Ik ben blij dat ik, ook met de hulp hier, meer duidelijk heb gekregen over de drijfveren. Wat ik eerder schreef is nog steeds waar het om draait:
Het idee dat twee jongens op seksueel vlak precies dezelfde handelingen bij elkaar kunnen doen is een intense gedachte. Dezelfde anatomie, dezelfde plekjes, dezelfde "gebeurtenis" op het hoogtepunt.. Geven en krijgen zijn beide direct te ervaren. Een soort van "return the favor". De interesse in voelen hoe het is om zelf bij de ander te doen wat hij zojuist bij jou gedaan heeft.


Vorige week heb ik met een seksuoloog kunnen spreken over de rollercoaster waar ik gevoelsmatig in zit sinds de ontdekking van mijn biseksuele verlangens. Het was prettig om die gevoelens, verlangens en daaruit voortvloeiende verwarring, schaamte en vragen eens tegen een professional aan te houden. We hebben onder andere de diversiteit van seksualiteit besproken en dat enkel seksgerichte verlangens hebben naar hetzelfde geslacht prima mogelijk is zonder dat dat gepaard hoeft te gaan met romantische gevoelens (zoals ik die combinatie richting meiden wel ervaar). De tijd was voorbij voordat ik er erg in had :shock: Ik ben iig blij dat ik dit gedaan heb en binnenkort praten we verder.
What is essential? Is it visible to the eye?
Avatar gebruiker
Luuk
 
Berichten: 213
Geregistreerd: wo 15 jan 2014, 00:04
Woonplaats: Far away from nowhere

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor Giorgio » vr 04 sep 2015, 07:10

Dat is herkenbaar Luuk. Door met een professional te praten "formaliseer" ik mijn gevoelens en lijken ze meer gerechtvaardigd te zijn. Het is ook makkelijker om er daarna met mijn vrouw over te praten. Mijn seksuele identiteit wordt hiermee erkend en verandert van iets vaags naar een werkelijkheid.
Et Dieu créa la femme......et l'homme
Avatar gebruiker
Giorgio
 
Berichten: 27
Geregistreerd: ma 24 aug 2015, 12:21

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor bloosje » za 05 sep 2015, 20:39

Uit eigen ervaring weet ik dat er sowieso aan één belangrijk eigenschap gedacht zal worden. N.l. een ontspannen sfeer. Ik kan gewoon niet genieten als ik te gespannen ben. Ik denk op zo'n moment alleen maar aan het hoogmoedig verlangen 'prestatie leveren': "als ik maar klaarkom", "ok, als ik nu vooral rustig blijf gaat alles vanzelf." "wat zal hij wel niet denken!?"
Ik raad ieder aan om je te laten leiden door 'het moment'. Waarbij je wordt meegenomen in het verlangen naar elke aanraking van de ander, die je laat beseffen dat het zo geweldig voelt. Dat je de ander vertrouwt en dat je zo graag het minder rustiger aan wilt doen, maar dat dit dan 'het moment' zal verpesten.

Deze seksuele verlangen vind ik een vorm van pure liefde. ;)



NB: ik heb deze topic niet helemaal gevolgd. Sorry als ik met mijn reactie iets verkeerds zeg.
Are you an idiot? No, sire, I am a dreamer - Scrubs
Avatar gebruiker
bloosje
 
Berichten: 19
Geregistreerd: za 29 aug 2015, 20:34

Re: Mijn verhaal: een onverwachte gebeurtenis.. en ja wat nu

Berichtdoor Luuk » zo 06 sep 2015, 03:45

Het topic was niet helemaal in die richting, maar los daarvan ben ik het wel eens met wat je schrijft Bloosje. Ik heb nog nooit iets met een jongen gedaan maar weet wel dat als dat gaat gebeuren ik de eerste keer de zenuwen zal voelen. Niet zo zeer vanuit prestatiedrang maar vooral omdat het onbekend terrein is. Nieuw, onwennig, onzekerheid... misschien wel van beide kanten.. Ik zou het makkelijk vinden om met iemand te experimenteren voor wie het ook de eerste keer is. Dan kun je beiden de zenuwen delen en wat "aanrommelen". Het is iig iets waarvoor ik zeker de tijd wil nemen. Juist om die spanning te kunnen laten wegvloeien en de weg vrij te maken voor ontspanning en opwinding. Dat er meer gemakkelijkheid komt en wat jij al schreef:
Waarbij je wordt meegenomen in het verlangen naar elke aanraking van de ander, die je laat beseffen dat het zo geweldig voelt.

Want het is bekend dat spanning een essentieel mannelijk orgaan ervan kan weerhouden tot volle glorie te komen, of te leiden tot ongewenst voortijdig vuurwerk ;)

Ik zou het jammer vinden als mijn eerste ervaring door een overmaat spanning of gebrek aan onderling vertrouwen niet prettig zou zijn. Zowel voor mezelf als de ander. Respect voor elkaars wensen en grenzen vind ik belangrijk. En niet alles hoeft meteen de eerste keer. "Het moment" laten leiden zou wel makkelijk zijn denk ik.



Giorgio schreef:Dat is herkenbaar Luuk. Door met een professional te praten "formaliseer" ik mijn gevoelens en lijken ze meer gerechtvaardigd te zijn. Het is ook makkelijker om er daarna met mijn vrouw over te praten. Mijn seksuele identiteit wordt hiermee erkend en verandert van iets vaags naar een werkelijkheid.

Zo had ik er nog niet over nagedacht maar ik kan me daar wel in vinden. Ik doe mijn bi-schierige gevoelens recht aan door ze serieus te nemen en, daaruit voortkomende, ze met een professional te onderzoeken. De her- en erkenning is inderdaad prettig. Is voor jou het "formaliseren" van gevoelens een andere bewoording voor zelfacceptatie?
What is essential? Is it visible to the eye?
Avatar gebruiker
Luuk
 
Berichten: 213
Geregistreerd: wo 15 jan 2014, 00:04
Woonplaats: Far away from nowhere

VorigeVolgende

Keer terug naar Seksualiteit

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten