Wat niet mag is spannend

Alles wat met seks en biseksualiteit te maken heeft

Re: Wat niet mag is spannend

Berichtdoor Sheepdog » do 25 aug 2016, 17:35

Ah, oké, dat is rot, als je persoonlijk hebt meegemaakt dat homo's en lesbiennes bi's niet accepteren. Mijn persoonlijke ervaring op dat gebied is beperkt, maar de paar keer dat ik het heb meegemaakt waren homo's aan wie ik heb verteld dat ik bi was eerder over-geïnteresseerd dan dat ze me afwezen.

Wat betreft het tweede, bedoel je dan mijn onzekerheid of de onzekerheid van die homo's en hetero's die denken dat bi's homo's zijn die het niet durven toegeven? Of allebei?
Sheepdog
 
Berichten: 64
Geregistreerd: zo 03 jul 2016, 08:55

Re: Wat niet mag is spannend

Berichtdoor Elise51 » do 25 aug 2016, 18:24

Je gaf aan dat je eigen evaring is dat wy (bi's) zo door zowel gays als hets genoemd/bestempeld worden.
Niet fyn om te horen, voor niemand. Het is (helaas) een drempel die voor sommigen erg hoog blykt te zijn.

Sorry, ik ben wat harder geworder in de jaren zodat ik dat makkelyker naast me neerleg/myn eigen gang ga. Once again, experience, sadly. No offence.
_________________________________________________________________
I firmly believe in Vampires, Faeries, honest politicians and other mythical creatures
Elise51
 
Berichten: 28
Geregistreerd: ma 22 aug 2016, 14:44

Re: Wat niet mag is spannend

Berichtdoor Sheepdog » vr 26 aug 2016, 02:37

Ik kan het wel deels naast me neerleggen, verstandelijk dan. Emotioneel is het een heel ander verhaal. Ik wou dat ik daar minder gevoelig voor was. Alleen maar prima als dat voor jou anders is overigens, en je je er niet veel meer van aantrekt.
Sheepdog
 
Berichten: 64
Geregistreerd: zo 03 jul 2016, 08:55

Re: Wat niet mag is spannend

Berichtdoor Elise51 » za 27 aug 2016, 12:49

Myn moeder was heel ruimdenkend en open. Toch heeft het een paar jaar geduurt voor ik haar durfde vertellen dat ik, na myn scheiding van m'n vrouw, nu een intieme relatie had met een man. (huwelijk tussen gelyk geslacht bestond nog niet). Haar antwoord, 'Kom je daar nu pas mee?' nagelde me aan de grond. Ze voelde dat aan.

Jammer genoeg was een persoonlyke ontmoeting haar een brug te ver, een foto van m'n lief was genoeg voor haar. Ze heeft nooit erop neergekeken en zei, 'Als jij maar gelukkig bent!'

Nu blykt myn jongste zoon een meisje in een jongenlichaam te zijn. Haar moeder en broer schuwen haar en noemen haar bij haar jongens naam en noemen haar hij en hem. Ik accepteer haar volledig als vrouw en steun haar helemaal: 'Als jij maar gelukkig ben.'

Het geluk van myn dochter is toch veel belangrijker dan wat ik ervan vind? Helaas is mama er niet meer maar zy had hetzelfde gezegd.
_________________________________________________________________
I firmly believe in Vampires, Faeries, honest politicians and other mythical creatures
Elise51
 
Berichten: 28
Geregistreerd: ma 22 aug 2016, 14:44

Re: Wat niet mag is spannend

Berichtdoor Sheepdog » ma 29 aug 2016, 11:38

Zonder jou te willen kwetsen of het gedrag van haar broer en moeder te willen goedpraten, denk ik dat ik wel kan begrijpen dat het lastig kan zijn als iemand die je goed kent ineens een andere gender-identiteit aanneemt, zeker als je uit een traditionele achtergrond komt en geen referentiekader hebt. Het is uiteraard belachelijk om de persoon in kwestie dat kwalijk te nemen overigens. Net zoals bij een seksuele geaardheid heb je gender identiteit niet voor het kiezen, je voelt je nu eenmaal zo. Niemand anders heeft dat voor je te bepalen. Anderzijds is het denk ik wel belangrijk om de mensen die het dichtst bij staan enige ruimte te geven om aan het idee te wennen, uiteraard alleen als dat nodig is. Geslacht is toch een wezenlijk onderdeel van iemand, en als dat stuk verandert bij iemand die je denkt door en door te kennen, dan kan ik me voorstellen dat je dat even moet laten bezinken voor je er helemaal mee op je gemak bent. Wel fijn voor je zoon dat jij er zo positief in staat, dat geeft haar in ieder geval één veilige haven.

In jouw eigen geval is het uiteraard nog zuurder, omdat het niet eens uit je zelf komt, maar je door een ziekte naar een andere geslachtsidentiteit geduwd wordt. Als dat niet geaccepteerd wordt door mensen die weten waardoor het komt dan heb ik geen goed woord voor die lui over. Dat is dan gewoon echt respectloos tuig dat je beter kwijt dan rijk bent.

Wat betreft seksuele geaardheid is mijn uitgangspunt dat het niemand echt iets aangaat, behalve mij en mijn eventuele seksuele partners. Maar ook daar kan ik het wel snappen als mensen in mijn omgeving er aan zouden moeten wennen, als ze wisten dat ik bi was. Gelukkig is dat bij de mensen die ik het tot nu toe verteld heb in principe nog niet echt gebeurd (met uitzondering van enkele verder weg staande mensen die ik ten onrechte als tolerant had ingeschat). Mijn ex schrok er niet van, er waren al zoveel issues tussen ons op seksueel gebied dat dit er gewoon een factor bij was. Misschien was het voor haar zelfs wel fijn om de problemen in ons seksleven te kunnen wijten aan een factor die buiten haar lag. Mijn beste vriend, zijn vriendin en zijn zus hebben het gewoon als feit aangenomen, en het verder bij mij gelaten. De laatste tijd discussieer ik wel eens met de dames mee als ze het over mooie mannen hebben, dat is wel gezellig, en grappig, want onze smaken zijn heel erg verschillend. Mijn eigen zus reageerde meteen heel positief, al zei ze dat ze echt nooit gedacht had dat ik bi of homo was, maar op een oprechte manier "Oh dat had ik echt nooit gedacht, heb je goed geheim gehouden dan." En verder was ze nieuwsgierig of ik al een vriendje had gehad en dat soort dingen, uit eerlijke en open interesse naar mijn leven.

Helaas zijn er nog steeds wel een boel contacten aan wie ik het niet durf te vertellen. De rest van de familie bijvoorbeeld is een stelletje rechts conservatieve mafketels bij elkaar. Homo's worden daar echt nog wel als een soort van ziekte beschouwd, waar hun grote held Pim Fortuin "helaas" ook aan leed. En dan is er mijn oude band, waar ik net afgelopen weekend weer eens mee aan het hangen was (nou ja, de harde kern bestaande uit de zanger, de gitarist en ik). Die zijn op zich wel een soort van progressief en openminded, maar tegelijkertijd is homoseksualiteit een onderwerp dat alleen in foute humor naar boven komt, en ik heb ze nog nooit een positief woord over een bekende homo- of biseksueel horen zeggen. Het enige wat er dan gebeurt is dat er een grap over anale seks gemaakt wordt, en dan gaan we door naar het volgende onderwerp. En ik doe vrolijk mee, want ik wil geen verdenking op mijn nek laden. Ik had er vroeger minder last van, maar ik erger me er nu we de laatste maanden actief aan een reünie aan het werken zijn echt groen en geel aan, en ik vermoed dat voor die reünie er ooit komt, ik het toch aan hun wil vertellen, en ook uitleggen dat ik last heb van de houding die zij ten aanzien van homoseksualiteit aannemen. Zijn ze de mensen die ik denk dat ze zijn dan zal dat geaccepteerd worden. Zo niet hoeft die reünie van mij ook niet meer.
Sheepdog
 
Berichten: 64
Geregistreerd: zo 03 jul 2016, 08:55

Vorige

Keer terug naar Seksualiteit

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast